Projek Kestabilan and Akauntabiliti untuk Malaysia (Projek Sama) menggesa Najib Razak untuk memastikan bahawa tiga kes beliau yang masih belum diputuskan atau dimuktamadkan oleh mahkamah ini diselesaikan – sama ada melalui perbicaraan penuh atau permohonan bagi pengakuan bersalah di bawah Seksyen 172C Kanun Prosedur Jenayah – sekiranya beliau benar-benar berhasrat untuk memohon pengampunan bagi sabitan kes SRC beliau.
Kes-kes baki tersebut ialah: 1MDB-Tanore (di mana beliau dijatuhi hukuman penjara 15 tahun dan denda RM11.4bn, kini dalam proses rayuan), Ipic dan SRC2 (kedua-duanya kini dalam proses perbicaraan).
Anak lelaki Najib yang juga ketua bahagian Umno Langkawi, Nazifuddin Najib, sebelum ini menyatakan bahawa kalau Barisan Nasional menang besar dalam pilihan raya negeri Johor, ia memberi isyarat bahawa rakyat mahukan Najib diberikan pengampunan.
Walaupun beberapa pemimpin Umno kemudiannya menjelaskan bahawa keputusan pilihan raya tidak mempunyai kaitan langsung dengan proses pengampunan, ia adalah sangat penting untuk kita melihat lebih jauh daripada sekadar aspek proses dan prosedur teknikal, dan sebaliknya meneliti makna serta implikasi yang lebih mendalam dalam sebuah pengampunan.
Empat kes Najib yang telah disabitkan serta yang sedang berjalan melibatkan jumlah keseluruhan sebanyak RM9.0bn – satu jumlah yang cukup besar untuk membina 93 buah sekolah baharu atau 34 buah hospital baharu.
Jika seorang rakyat biasa berpendapatan mengikut gaji bulanan penengah (median) sebanyak RM2,864, mereka terpaksa bekerja selama 310,653 tahun semata-mata untuk menyimpan jumlah yang amat besar ini. (Lihat “Cerita” dalam pangkalan data “Pengawasan Akauntabiliti Pendakwaan“.)
Sebagai perbandingan, jika kira-kira 570,000 rakyat Malaysia yang mencapai usia 18 tahun pada tahun lepas semuanya berpendapatan RM2,864 sebulan, setengah juta belia ini perlu mengumpulkan kesemua pendapatan mereka selama 5.5 bulan semata-mata untuk mengumpul jumlah kerugian tersebut.
- Sign up for Aliran's free daily email updates or weekly newsletters or both
- Make a one-off donation to Persatuan Aliran Kesedaran Negara (ALIRAN), Maybank a/c 507246118995 or CIMB a/c 8004240948
- Make a regular pledge or periodic auto-donation to Aliran
- Become an Aliran member
Projek Sama menggesa agar Najib dan keluarganya berhenti mencari ‘kad bebas penjara VIP’ melalui peti undi mahupun lobi istana.
Untuk mendapatkan pelepasan secepat mungkin, Najib harus melakukan tiga perkara berikut:
- Memastikan kes-kes baki beliau iaitu 1MDB-Tanore, Ipic dan SRC2 diselesaikan sepenuhnya, sama ada melalui proses perbicaraan mahupun melalui permohonan bagi pengakuan bersalah di bawah Seksyen 172C Kanun Prosedur Jenayah
- Mengaku bersalah dan memohon maaf secara terbuka kepada seluruh rakyat Malaysia kerana menyeleweng dana awam, bukannya mencemarkan sistem keadilan jenayah dan mendakwa diri sebagai mangsa penganiayaan politik
- Bersara sepenuhnya daripada arena politik Malaysia.
Apabila rayuan pengampunan Najib dibentangkan di hadapan ahli-ahli Lembaga Pengampunan dan Agong, tahap keseriusan jenayah kewangan beliau serta kemudaratan jangka panjang yang dicetuskannya terhadap masa depan seluruh rakyat, termasuk generasi masa hadapan, mestilah diambil kira.
Rakyat tidak boleh sama sekali dibiarkan dengan tanggapan bahawa wujudnya dua kelas (dua darjat) warganegara yang berbeza – iaitu golongan kayangan dan orang kebanyakan – apabila undang-undang yang sama dikuatkuasakan.
Pengampunan biasanya diberikan selepas proses kehakiman telah dimuktamadkan sepenuhnya, selalunya bagi menzahirkan belas kasihan apabila perkara tersebut tidak dibenarkan di bawah undang-undang.
Ia kadangkala digunakan untuk membetulkan kepincangan sistem keadilan yang berlaku semasa proses perbicaraan.
Malah, ia juga kadangkala digunakan bagi memudahkan rekonsiliasi politik, terutamanya apabila individu yang disabitkan itu merupakan pemimpin yang berpengaruh.
Walau apa pun pertimbangannya, pengampunan sepatutnya menjadi instrumen sokongan untuk melengkapi keadilan, dan bukannya mencabuli keadilan itu sendiri.
Tanpa mengira prosedur yang terlibat, pengampunan akan hilang keabsahannya dan meninggalkan persepsi yang amat buruk sekiranya ia meruntuhkan kedaulatan undang-undang serta menggugat kepercayaan orang awam terhadap sistem keadilan jenayah.
Tindakan mengampunkan Najib tergolong sepenuhnya dalam kategori rekonsiliasi politik, dan bukannya atas belas kasihan.
Di peringkat antarabangsa, pengampunan bekas ketua kerajaan yang disabitkan dengan jenayah bukanlah perkara luar biasa. Oleh itu, Malaysia sewajarnya meneliti dengan mendalam bagaimana negara-negara lain mengendalikan pengampunan politik demi mencari jalan penyelesaian yang munasabah.
Di Asia, Korea Selatan memegang rekod memenjarakan lima orang bekas presidennya: dua atas tuduhan rasuah dan pengkhianatan (melancarkan rampasan kuasa serta membunuh peserta perhimpunan secara beramai-ramai), dua atas tuduhan rasuah, dan seorang atas tuduhan penderhakaan (melancarkan cubaan rampasan kuasa kendiri melalui pengisytiharan undang-undang tentera).
Pada 9 Julai, Mahkamah Agung Korea Selatan mengekalkan hukuman penjara tujuh tahun oleh mahkamah bawahan terhadap bekas Presiden Yoon Suk Yeol – yang sedia berdepan hukuman penjara seumur hidup atas tuduhan penderhakaan – kerana menghalang penangkapannya.
Selama tiga dekad sejak tahun 1996, Korea Selatan secara konsisten telah menyampaikan mesej yang jelas: tiada penjenayah yang terlalu berkuasa sehingga boleh terlepas daripada tindakan undang-undang. Tiada ruang langsung dalam undang-undang untuk amalan ‘dua darjat’.
Empat bekas presiden yang dipenjarakan sebelum Yoon hanya menerima pengampunan sebelum tamat tempoh hukuman penuh mereka: Chun Doo-hwan (hukuman seumur hidup), Roh Tae-woo (17 tahun), dan Lee Myung-bak (17 tahun) masing-masing telah menjalani hukuman selama kira-kira dua tahun, manakala Park Geun-hye (25 tahun) menjalani hukuman selama empat tahun sembilan bulan.
Semua telah bersara daripada arena politik.
Kedua-dua Roh dan Park telah mengemukakan permohonan maaf secara terbuka, manakala Roh, Lee, dan Park melunaskan denda mereka sama ada secara penuh mahupun sebahagian.
Sekiranya Najib diampunkan sekarang tetapi kemudiannya dipenjarakan semula bagi mana-mana atau kesemua baki kes beliau, adakah beliau akan memfailkan satu lagi rayuan pengampunan?
Atau, adakah pengampunan yang diberikan ketika kes-kes lain masih berjalan akan mencetuskan persepsi bahawa Najib kini dikecualikan daripada sebarang hukuman penjara?
Jika sedemikian, sekiranya beliau akhirnya dibebaskan daripada pertuduhan tersebut, adakah orang awam masih akan menaruh kepercayaan terhadap sistem keadilan jenayah dan kedaulatan undang-undang?
Dari sudut pelaksanaan praktikal, sekiranya Najib mahu menggunakan haknya untuk memohon pengampunan sekarang, beliau mestilah mengemukakan pengakuan bersalah kepada pihak pendakwaan bagi ketiga-tiga kes tersebut atas pertuduhan yang lebih ringan. Langkah ini bukan sahaja akan menjimatkan kos guaman beliau, tetapi juga mengelakkan pembaziran wang rakyat yang besar yang terpaksa dibelanjakan untuk mendakwa beliau.
Sebaliknya, jika Najib percaya bahawa beliau tidak bersalah dalam kes-kes ini dan mahu menuntut pembebasan di mahkamah, beliau mestilah menunggu sehingga kesemua perbicaraan selesai sepenuhnya sebelum memfailkan sebarang rayuan pengampunan. – Projek Sama
The views expressed in Aliran's media statements and the NGO statements we have endorsed reflect Aliran's official stand. Views and opinions expressed in other pieces published here do not necessarily reflect Aliran's official position.
- Tegakkan maruah serta kualiti kehidupan rakyat
- Galakkan pembangunan saksama, lestari serta tangani krisis alam sekitar
- Raikan kerencaman dan keterangkuman
- Selamatkan demokrasi dan angkatkan keluhuran undang-undang
- Lawan rasuah dan kronisme
